Een 3 daagse reis naar Italië!

Na Luxemburg is de tijd echt omgevlogen! Op maandag ben ik teruggekomen in Zwitserland. En donderdag’s ben ik er weer eens achtergekomen dat ik toch wel een kronkel in mijn hoofd heb :P. Tussendoor heb ik me nog wat vermaakt met skiën, boven de 2500m, daaronder ligt er amper sneeuw meer.

Donderdagsavond heb ik de nachtrein genomen naar Nederland om mijn skispullen daar te ‘dumpen’. In mijn verdere plannen was er geen ruimte meer voor de lange latten. En omdat ik dmv een ‘Global Pass’ van de interrail toch treindagen ‘over’ had besloot ik maar even heen en weer naar Nederland te gaan. Al zag ik wel wat op tegen de nachttrein, gezien mijn ervaringen vorig jaar tijdens de skivakantie naar Zwitserland. Dat was geen pretje, al maakte de gezelligheid die ik nu miste wel een hoop goed. En ik moet zeggen, deze keer viel het erg mee! Het was lekker rustig in de trein en ik heb een prima uiltje kunnen knappen in een zgn. slaapstoel. Om half 9 vrijdagochtend kwam ik aan in Utrecht, tegen 11u heb ik de ICE naar Frankfurt weer teruggenomen om daar weer over te stappen op de ICE naar Interlaken. Ideaal die ICE’s!

Vervolgens heb ik het weekend rustig aan gedaan. Nouja, wat reizen betreft. Zaterdags ben ik er nog wel even op uitgetrokken om een stuk te gaan wandelen. Eerst heb ik de Trümmelbachfalle nog bezocht. Een van de 72 watervallen in de Lauterbrunnendal. Deze waterval gaat echter honderden meters door de rotsen naar beneden. Mooi en indrukwekkend om te zien. Na afloop begon de wandeltocht pas. Vanuit het dal op 700m ben ik via een echte ‘bergwanderweg’ omhoog geklommen naar bijna 1700m hoogte! Het was echt heel mooi om te doen, maar veel energie heb ik er niet van overgehouden ;). Wel weer een mooie ervaring erbij!

Afgelopen maandag ben ik nog even ‘echt op vakantie’ geweest. Bestemming: Italia! Mijns inziens was ik nu toch in de buurt dus heb ik Milaan met een bezoekje vereerd. Eigenlijk om met name de beroemde ‘San Siro’ en de Dom te zien. Het San Siro viel een beetje tegen. Het is dan wel het grootste voetbalstadion van Italie met plaats voor meer dan 80.000 mensen, maar in werkelijkheid is zo’n stadion van de binnenkant best klein eigenlijk. Maar leuk was het wel. Als je de kleedkamers zag, was er toch nog wel een klein verschil in grootsheid van de beide clubs die er spelen. Zit Wesley Sneijder namens Internationale gewoon op een houten bank, Seedorf, v. Bommel en Emanuelson hebben namens AC Milan, allemaal een lederen zitting. Van het stadion heb ik de metro genomen naar het centrum om de beroemde ‘Duomo’ nog te zien. Die kerk is toch wel de moeite waard, van de buitenkant dan. Er zijn weinig mooiere kerken in Europa denk ik, op de Sagrade Familia in Barcelona na. Maar Barcelona is in alle opzichten ook een geval apart.
Halverwege de middag had ik het wel weer gezien in Milaan. Zo’n stad is toch echt niks voor mij, als je nagaat dat ik Zwolle al te groot vond om te wonen :P. Tegen de avond bereikte ik mijn hotel in Brescia, vast en zeker ook een mooie Italiaanse stad, maar daar had ik de tijd niet voor, nouja niet genomen :P.

Dinsdags stond het hoogtepunt van de Italie-reis op het programma, Venetië! Dit is echt de moeite waard! Helaas kunnen ook hier woorden de schoonheid ervan niet omschrijven. Je moet er zelf echt zelf heen om het Venetië gevoel te ondervinden. Eerst rijdt je via een dijk de stad binnen. In de stad zijn er nergens auto’s of bussen te zien, nee alles gaat via water! Het goederentransport, personenvervoer, de taxi’s tot de ambulance aan toe. Erg leuk om eens mee te maken. Al raadt ik je wel aan de stad in het voor of naseizoen te bezoeken. Nu was het halverwege de dag al erg druk. Kun je nagaan hoe dat ’s zomers is. Alles kost er wat, maar het is de moeite waard. Na mijn bezoek aan het nep-Venetië in Las Vegas, was er dus nu het echte Venetië met haar beroemde San Marco plein. Al met al heb ik me deze dagen prima vermaakt, al is het ten koste gegaan van voldoende rust ;). Meestal hoef ik een stad maar een keer te zien, dan vind ik het wel genoeg. Maar Venetië mag zich nu samen met Barcelona, San Fransisco en Las Vegas in een illuster rijtje scharen van steden die ik nog wel eens wil bezoeken.