70 uur en 35 graden

Het harde werken is begonnen. Inmiddels ben ik al een dikke week onderweg. Het is zeer intensief, erg afwisselend en soms ook wel zwaar. Maar ik heb er nog geen spijt van!

De dag nadat ik ben aangekomen kon ik direct ’s ochtends om 7uur de weg op om frikadellen te gaan halen. Deze worden niet officieel geïmporteerd in Tsjechie. Maar via wat tussenwegen heeft Robert, die samen met zijn vrouw Annette de camping beheerd en eigent, toch een mogelijkheid gevonden om de oer-Hollandse snacks hier te krijgen. Om 8uur moest ik 45 kilometer verderop zijn, voor het rendez-vous met een Tsjech. Echt verstaanbaar maken naar die mensen lukt me nog niet, maar met handen en voeten lukt een hoop!
De vrijdag vloog om en het was zo weer zaterdag. Wederom een drukke dag met veel aankomsten. Ik was blij dat het zondag was. Even lekker uitrusten van een erg drukke week! ’S Ochtends hebben we hier een soort van kerkdienst met veel opwekking. ’S Middags ben ik met een paar van het team wezen mountainbiken.
Afgelopen maandag is dus mijn eerste volledige week begonnen. Ik zal het niet dag voor dag vertellen. Ik hoef me in ieder geval niet te vervelen. Een normale werkweek bestaat voor mij uit 70uur. Elke ochtend gaat om half 7 de wekker en om half 11 in de avond duik ik mijn bed weer in. Anders trek ik het echt niet!

Een bijkomende factor deze week was de temperatuur. Elke dag was het 35 graden. En dat hakt er wel in hoor! Natuurlijk, voor de gasten is het genieten, maar om te werken… Toch geeft elke dag wel voldoening. En naarmate je mensen beter leert kennen heb je hier een gesprekje, daar een gesprekje. Krijg je speklapjes, pannenkoeken, cola en noem maar aangeboden. Het neemt per dag nog geen half uur in beslag, maar af en toe 5 minuutjes even een praatje dat werkt zo ontspannend! Je weet dan waarvoor je werkt. Komt bij dat ik er wederom achter ben gekomen dat ik een mensen mens ben. Heerlijk al die mensen, vanuit alle windstreken van Nederland! Daar kan ik echt van genieten!

Gisteren, zaterdag, was het weer wat minder. 15 graden en de hele dag regen. Aangezien de camping in een dal ligt is het hier snel erg nat. We hebben dus de nodige voorzorgsmaatregelen moeten nemen. De komende week staat er gelukkig weer 30 graden op het programma. Het zal vast weer een zware week worden, maar er is ook voldoende ontspanning. Lekker volleyballen op de dinsdag bijvoorbeeld. Een avondje wat Hardenbergers bezoeken. Meehelpen met een kanotocht. Af en toe een duik in het zwembad. Gezellige maaltijden met het team en Robert en Annette met hun 2 schatten van dochtertjes.

Vandaag ben ik in Pocatky geweest. Naar camping Fontana. Een andere Nederlandse Christelijke camping hier 3 kwartier vandaan. Hier was de fam. De Witte uit Rouveen. Deze ken ik van het Beierse Woud van 2 jaar geleden. Erg leuk om mensen na een jaar of 2 weer te zien. Zulke zondagse ontspanning heb ik ook wel nodig. Ik zie de zondag hier echt als een rustdag. Werken is heerlijk, maar het is fijn dat God ook aan onze rust heeft gedacht.
Op het moment van schrijven zit ik hier, boven in een kamer. Het raam staat open en ik kan heerlijk luisteren naar de praise hier. Schitterend om zoveel mensen Gods naam groot te horen maken. Het kost mezelf alleen wat teveel energie. Ik had gehoopt dat ik hier ook lekker bezig kon gaan met God en het geloof. Maar het werk vergt toch meer tijd dan verwacht. Gelukkig leer ik de mensen hier steeds beter kennen, zodat ik dit de komende week ook zeker ter sprake wil brengen.

Genoeg voor vandaag. Ik maak zoveel mee, teveel om op te noemen. Het zijn ervaringen die ik bij me zal houden, waar ik van geniet en van leer. Kortom, ik voel me hier goed op mijn plek!