Een weekendje Beierse Woud

Alweer een week voorbij. De tijd gaat me veel te snel. De afgelopen week heb ik niet zo heel veel bijzonders meegemaakt. Eigenlijk een gewone werkweek.

Wel werd er van recreatieteam veranderd. Durkje en Margriet zijn weggegaan. Herm en Corine zijn er voor teruggekomen. Ook de jongerenmedewerker, Jochem is naar Nederland teruggekeerd. Voor hem is Margit in de plaats gekomen. Dit was maandag allemaal gebeurd. Donderdag vertrok Nelleke de au-pair ook. Op die momenten merk ik dat ik toch een band met ze heb opgebouwd. Met de een een betere dan met de andere. Maar toch, het is jammer als er mensen weggaan. De camping staat gelukkig nog steeds vol, maar ook dat is volgende week wel anders. Het duidt aan, dat voor mij de werktijd er ook bijna op zit. Nog maar 3 week ‘vakantie’ en dan begint er een heel ander leven voor me. Maar daar wil ik nu nog niet over nadenken ;).

Afgelopen donderdag ben ik een soort van reisleider geweest. Door de camping stroomt een rivier. Deze is erg goed begaanbaar met een kano. Elke week hebben we dan ook een kanotocht naar Oostenrijk. Onderweg kom je ook verschillende grote en kleine watervallen en stroomversnellingen tegen. Al met al een erg leuke tocht! Deze donderdag mocht ik mee als verantwoordelijke en begeleider. Ik heb er dan ook erg van genoten! Normaal gesproken biedt het werk hier al veel afwisseling maar, dit zijn toch wel de toefjes op de cake (ofzo).

Verder werd er deze week bekend dat er vandaag, zondag, iemand gedoopt zou worden op de camping. Het horeca en schoonmaakpersoneel bestaat uit Tsjechen. Een ervan is tot geloof gekomen. Aangezien er hier geen of amper gemeentes zijn, en ze mede door de camping in aanraking is gekomen tot het geloof is er besloten haar in het zwembad te laten dopen. Helaas kon ik hier niet bij aanwezig zijn. Aangezien ik dit weekend in Duitsland zit :D.

Van te voren keek ik erg uit naar dit weekend. Maar omdat ik het hier steeds meer naar me zin heb gekregen werd de zin iets minder. Gistermiddag ben ik vertrokken uit Tsjechie. Via allerlei kleinere wegen en 3,5 uur verder door Oostenrijk te hebben gereden kwam ik aan in Duitsland. Weer eens even terug op mijn oude honk. Het voelde toch weer als een soort thuiskomen. De beheerders ken ik. En ik ben dus op visite bij mensen die ik op deze camping heb leren kennen een paar jaar terug. Dat ik tegen dit weekend op heb gezien is totaal onnodig. Ik geniet hier met volle teugen en het is er erg gezellig! Met pijn in mijn hart vertrek ik morgenochtend dan ook weer terug naar Tsjechie. Gelukkig in de wetenschap dat ook dat een thuis voor me is geworden. Hele lieve, leuke, aardige mensen allemaal. Net zoals ze dat ook zijn hier in Duitsland op de camping. Aangezien ik nu toch al zo’n jaar of 5 bezig ben op campings en het totaal nog niet verveelt, moet ik geloof ik toch maar eens nadenken over het feit om wellicht in de toekomst ook iets met een camping te doen… Ook hoor ik het vaak tegen me zeggen. Wellicht de stem van God…? Dat durf ik nu nog niet te beamen. Maar ik hoop dit nog wel jaren te kunnen doen. Elk jaar leer ik bij, dus wie weet wat de Toekomst brengen moge…